ناامیدی اولین قدمی است که شخص به سوی قبر بر می دارد.
                                                                                                               ناپلئون

مایوس به کسی می گویند که با اولین شکست در اولین رقابت، دنیا را تمام شده بداند.

                                                                                                               چایکوفسکی

اگر آفتاب را به نظاره بنشيني ، سايه را نتواني ديد.

                                                                                                      هلن كلر    

زندگي گره اي نيست كه در جستجوي گشودنش باشيم ، زندگي واقعيتي است كه بايد آن را تجربه كرد.

                                                                                                سورن كي يركگارد

زندگي ، دالان مستقيم و آساني نيست كه ما آزاد و آسوده از آن عبور كنيم ، بلكه جاي پر پيچ و خم ، با گذرگاه هاي گوناگوني است كه بايد در آنها مسير خود را پيدا كنيم . گاهي نيز در گيجي و گمي ، سر از كوچه هاي بن بست در مي آوريم .

اما هميشه ، اگر با اطمينان خاطر پيش برويم ، دري به روي ما باز مي شود . نه آن دري كه خود ما هيچ وقت حتي به فكرش هم نمي افتاديم ، بلكه دري كه در نهايت بهترين مسير را پيش روي ما قرار مي دهد .

                                                                                                    اي.جي.  كرونين

انسان نبايد از پذيرش اينكه پر خطا بوده پيش خود شرمسار باشد . به كلام ديگر ، قبول خطا

بدان معناست كه امروز داناتر از ديروز بوده است.

                                                                                             الكساندر پوپ

کوه بلندی بود که لانه عقابی با چهار تخم ، بر بلندای آن قرار داشت.یک روز بر اثر زلزله یکی از تخم ها به پائین لغزید و به مزرعه ای رسید که پر از مرغ وخروس بود . مرغها و خروسها می دانستند که باید از این تخم مراقبت نمایند و بالاخره هم مرغ پیری داوطلب شد تا روی آن بنشیند و آن را گرم نگه دارد تا جوجه به دنیا آید . 

یک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بیرون آمد . جوجه عقاب مانند سایر جوجه ها بزرگ شد و طولي نكشيد كه جوجه عقاب باور كرد كه چيزي جز يك جوجه خروس نيست . او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد كه تو بيش از اين هستي ، تا اينكه يك روز كه داشت در مزرعه بازي مي كرد متوجه چند عقاب شد كه در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز ميكردندو گفت اي كاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز كنم .

مرغ و خروسها شروع كردند به خنديدن و گفتند : تو يك خروسي و يك خروس هرگز نمي تواند بپرد . اما عقاب همچنان به خانواده واقعي اش كه در آسمان پرواز ميكردند خيره شده بود و در آرزوي پرواز به سر مي برد اما هر موقع كه عقاب از رويايش سخن مي گفت به او مي گفتند كه روياي تو به حقيقت نمي پيوندد و عقاب هم كم كم باور كرد.

بعد از مدتي او ديگر به پرواز فكر نكرد و مانند يك خروس به زندگي ادامه داد و بعد از سالها زندي خروسي ، از دنيا رفت .

تو هماني كه مي انديشي . هرگاه به اين انديشيدي كه تو يك عقابي به دنبال روياهايت برو و به ياوه هاي مرغ و خروس ها فكر نكن.

                                                                                              منبع: مجله موفقيت ش ۷۱