همانطور که آب میتواند جامد٬ مایع و یا گاز باشد. آگاهی هم میتواند منجمد به صورت ماده فیزیکی  و یا مایع به صورت فکر و ذهن یا بی شکل به صورت آگاهی ناب باشد.

آگاهی ناب٬ زندگی پیش از نمود یافتن است و آن زندگی از طریق چشمان تو به دنیای اَشکال مینگرد. زیرا آگاهی همان است که تو هستی. هنگامی که خودت را به صورت آن آگاهی بشناسی آنگاه خودت را در همه چیز تشخیص میدهی. این حالتی از روشنی کامل درک است. دیگر موجودی باگذشته ای سنگین نیستی که حجابی از مفاهیم را با خود حمل کنی و همه تجربه ها را بر اساس آن مفاهیم تفسیر نمایی.

هنگامی که بدون تفسیر درک کنی آنگاه میتوانی احساس کنی آنکه درک میکند کیست. این بهترین توصیفی است که میتوانیم در محدوده زبان در این باره بگوییم. او زمینه ای از سکون هشیار است که درک در آن رخ میدهد.آگاهی بدون شکل٬ از طریق تو نسبت به خودِ هشیار شده است.

زندگی بیشتر افراد توسط خواسته و ترس اداره میشود.خواسته نیاز به افزودن چیزی به توست تا به طور کاملتری خودت باشی.تمامی ترسها ترس از دست دادن چیزی و در نتیجه کمتر بودن و از بین رفتن است.

این دو حرکت این واقعیت را میپوشانند که بودن٬ دادنی و گرفتنی نیست. بودن به طور کامل هم اکنون در درون توست٬ حال!

                                                                                                          اکهارت تول

هرگز ریسمان امید را رها مکن. وقتی احساس میکنی که دیگر تاب تحمل نداری ، جادوی امید است که به تو نیروی ادامه راه میدهد.

اعتماد به نفس را هرگز از دست مده ، تا آن زمان که باور کنی توانایی ، دلیلی داری تا بکوشی.

هرگز مهار شاد زیستن خود را به دست دیگری مده ، بر آن چنگ بزن ، آنگاه همواره در اختیارت خواهد بود.

این ثروت مادی نیست که پیروزی یا شکست را رقم میزند. پیروزی یا شکست در چگونگی احساس ما نهفته است.احساس ماست که ژرفای حیاتمان را نشان میدهد.

روا مدار که لحظه های ناخوشایند بر تو چیره گردند.صبور باش و ببین که آنها در گذرند.

از عشق مگریز ، به سوی آن بشتاب ، چه... عشق ژرفترین شادی ماست.

چشم به راه آنچه که میخواهی نمان ، با تمام وجود آن را بجوی ، بدان که زندگی در نیمه راه با تو دیدار خواهد کرد.

اگر تدبیرها و رؤیاهایت با امیدهایت همسو نشدند ، نه! تو راه را گم نکرده ای ، هر آینه که چیزی نو از خود و زندگی بیاموزی ، بدان که پیش رفته ای.

از هر آنچه از ارزش تو بکاهد بپرهیز، احساس نیکو به زندگی داشتن در گرو احساس نیکو به خود داشتن است.

هرگز خنده را از یاد مبر و غرور نباید مانع گریستن تو شود ، با خندیدن و گریستن است که زندگی معنای کامل می یابد.

                                                                                               نانسی سیمز